Ile gotować makaron vermicelli? Ryżowy, sojowy i włoski – czasy

Ile gotować makaron vermicelli? Najpierw sprawdź na opakowaniu, z czego jest zrobiony, bo pod tą samą nazwą sprzedaje się trzy zupełnie różne produkty: cienkie nitki ryżowe, szkliste nitki ze skrobi z fasoli mung i włoski makaron z pszenicy durum. Różnica w czasie to nawet kilka razy.

Ile gotować makaron vermicelli – tabela czasów

Rodzaj vermicelli	Skład	Czas	Sposób
Ryżowy (nitki ryżowe, bún, bihon)	mąka ryżowa, woda	2–5 min we wrzątku lub 3–10 min w zalaniu wrzątkiem	gotowanie albo namaczanie
„Sojowy”, szklisty (z fasoli mung)	skrobia z fasoli mung, często skrobia ziemniaczana lub z tapioki	4–5 min we wrzątku lub kilka minut w zalaniu wrzątkiem	gotowanie albo namaczanie
Włoski (pszenny)	semolina z pszenicy durum	ok. 10–12 min al dente	gotowanie w osolonej wodzie

To czasy orientacyjne. Na przykład jeden z popularnych w Polsce makaronów ryżowych vermicelli (100% mąki ryżowej) ma na etykiecie „gotuj 5 minut”, a vermicelli z fasoli mung tej samej marki – 4–5 minut. Inni producenci podają czasy krótsze o 1–2 minuty, dlatego zawsze zacznij od instrukcji na opakowaniu i próbuj nitkę minutę wcześniej.

Ile gotować ryżowy makaron vermicelli?

Ryżowe vermicelli to najcieńszy makaron ryżowy – białe, matowe nitki, zwykle sprzedawane w zwiniętych gniazdach. Ma dwa dobre sposoby przygotowania:

• Gotowanie – wrzuć makaron do dużej ilości wrzątku (ok. 1,5–2 l na 200 g), od razu rozdziel nitki pałeczkami i gotuj 2–5 minut, aż będą miękkie, ale sprężyste. Odcedź i przepłucz zimną wodą.
• Zalanie wrzątkiem – włóż makaron do miski, zalej wodą prosto z czajnika i przykryj. Po 3–5 minutach sprawdź, czy nitki zmiękły; grubsze mogą potrzebować do 10 minut. To najwygodniejsza metoda do sałatek i sajgonek po wietnamsku bez smażenia.

Cienkie nitki rozgotowują się w minutę, dlatego nie zostawiaj ich w gorącej wodzie „na zapas”. Więcej o tym, jak uniknąć zbitego bloku makaronu, przeczytasz w poradniku jak ugotować makaron ryżowy, żeby się nie sklejał.

Ile gotować makaron sojowy (szklisty vermicelli)?

W polskich sklepach i przepisach „makaronem sojowym” nazywa się zwykle przezroczysty makaron szklisty (ang. glass noodles). Mimo nazwy nie ma w nim soi – robi się go ze skrobi z fasoli mung, często z dodatkiem skrobi ziemniaczanej lub z tapioki. Po ugotowaniu jest śliski, lekko gumowaty i całkiem przezroczysty.

Szklisty vermicelli gotuj 4–5 minut we wrzątku albo zalej wrzątkiem i odstaw na kilka minut, aż nitki staną się przezroczyste i miękkie. Wbrew temu, co można przeczytać w sieci, nie jest gotowy „bez przygotowania” – suchy jest twardy i łamliwy.

Do farszu (np. do wietnamskich krokietów cha gio) wystarczy namoczyć go w ciepłej wodzie, aż zmięknie – zwykle ok. 10 minut – a potem odcedzić i pociąć nożyczkami na kawałki 3–5 cm. Ugotowany do miękkości oddałby w farszu wodę.

Szklisty makaron bardzo szybko chłonie płyn. W zupie dodawaj go do miski tuż przed podaniem, bo po kwadransie w garnku wypije sporą część bulionu.

Ile gotować włoskie vermicelli?

Włoskie vermicelli to długi, okrągły makaron z pszenicy durum. Wbrew nazwie (wł. „robaczki”) we Włoszech jest grubszy niż spaghetti: ma średnicę ok. 2,1 mm, a spaghetti ok. 1,9–2,0 mm. Gotuje się więc zwykle nieco dłużej niż zwykłe spaghetti tego samego producenta – typowo ok. 10–12 minut do stanu al dente.

Inaczej jest w USA, gdzie przepisy dotyczące makaronu definiują vermicelli jako nitki cieńsze niż 1,5 mm. Na amerykańskich i części importowanych opakowań „vermicelli” oznacza więc cienkie spaghetti, które gotuje się wyraźnie krócej. Dlatego przy pszennym vermicelli czas z opakowania jest ważniejszy niż ogólne tabele.

Gotuj je jak każdy makaron pszenny: w dużej ilości osolonej wody, mieszając w pierwszej minucie. Pasuje do prostych sosów z oliwą i czosnkiem, owoców morza i sosów pomidorowych, np. sosu do spaghetti z passaty. Krótko łamane pszenne nitki w kuchniach Bliskiego Wschodu podsmaża się też na maśle i gotuje razem z ryżem.

Jak sprawdzić, czy vermicelli jest ugotowany?

Najpewniejszy test to spróbowanie jednej nitki:

• ryżowy – miękki, bez białego, twardego rdzenia, ale nie rozpada się przy mieszaniu,
• szklisty – w całości przezroczysty, elastyczny; matowe, białe fragmenty oznaczają, że potrzebuje jeszcze chwili,
• pszenny – al dente, czyli z lekkim oporem przy gryzieniu i bez mączystego środka.

Jeśli makaron ma jeszcze trafić na patelnię albo do gorącego bulionu, odcedź go 1 minutę wcześniej. Dojdzie w sosie i się nie rozgotuje. Azjatyckie nitki do zup najlepiej przygotować osobno i zalać gorącym bulionem w misce, tak jak w przypadku wegańskiej zupy z mleczkiem kokosowym.

Ile kalorii ma makaron vermicelli?

Wszystkie rodzaje vermicelli mają podobną kaloryczność w suchej postaci, bo składają się głównie ze skrobi:

Rodzaj (suchy, 100 g)	Energia	Białko	Tłuszcz
Ryżowy (przykładowa etykieta)	ok. 344 kcal	6,9 g	0,9 g
Z fasoli mung (przykładowa etykieta)	ok. 361 kcal	0,3 g	0,3 g
Pszenny z durum	ok. 350–370 kcal	ok. 12–13 g	ok. 1,5 g

Makaron szklisty to niemal czysta skrobia, więc białka jest w nim bardzo mało, mimo „sojowej” nazwy. Najwięcej białka ma pszenne vermicelli.

Po ugotowaniu makaron chłonie wodę i 100 g gotowych nitek ma kilka razy mniej kalorii niż 100 g suchych. Licząc kalorie, waż makaron przed gotowaniem i korzystaj z danych z etykiety – skład i wartości różnią się między producentami.

Najczęstsze błędy przy gotowaniu vermicelli

• Gotowanie wszystkich rodzajów „jak spaghetti” – nitki ryżowe i szkliste po 10 minutach we wrzątku zamieniają się w papkę.
• Za mało wody – cienki makaron oddaje dużo skrobi i skleja się w garnku.
• Brak płukania – ryżowy i szklisty vermicelli po odcedzeniu przepłucz zimną wodą, chyba że od razu trafia do sosu.
• Gotowanie makaronu w garnku z zupą – wywar mętnieje, a nitki się rozgotowują i wypijają bulion.
• Łamanie suchego szklistego makaronu – rozpryskuje się po kuchni. Wygodniej pociąć go nożyczkami dopiero po namoczeniu.