Zupa buraczkowa z ziemniakami – przepis babci

Zupa buraczkowa z ziemniakami według przepisu babci to prosta, sycąca zupa z tartych buraków i ziemniaków, zabielana śmietaną i obsypana koperkiem. Ma piękny różowy kolor i słodko-kwaśny smak, a dzięki ziemniakom może być samodzielnym obiadem. W tradycyjnej wersji gotuje się ją na bulionie lub rosole, zakwasza sokiem z cytryny albo octem i zagęszcza śmietaną z łyżką mąki – tak jak robiło się to w domach naszych babć.

To zupa z warzyw, które w polskiej spiżarni są przez cały rok. Jesienią i zimą wystarczą buraki z piwnicy, kilka ziemniaków i słoik bulionu.

Jak ugotować zupę buraczkową z ziemniakami według przepisu babci?

Cała praca zajmuje ok. godziny i sprowadza się do trzech etapów:

• buraki – starte na grubej tarce i podsmażone z cebulą przez 3 minuty,
• ziemniaki – w kostce 1,5 cm, gotowane razem z burakami w bulionie przez 15–20 minut,
• wykończenie – zakwaszenie, doprawienie i zabielenie śmietaną z mąką.

Dokładne ilości i kolejność kroków znajdziesz w karcie przepisu. Proporcje warto zapamiętać: na 1,8 l bulionu dajesz ok. 600 g buraków i 500 g ziemniaków. Wyjdzie z tego ok. 2,5 l gęstej zupy, czyli 6 solidnych porcji.

Bazą może być gotowy bulion, ale zupa najlepiej smakuje na domowym wywarze. Jeśli chcesz go przygotować sam, skorzystaj z przepisu na domowy bulion warzywny. Na rosole drobiowym lub wywarze z żeberek zupa wychodzi pełniejsza i bardziej „niedzielna”.

Sekret rubinowego koloru i miękkich ziemniaków

Buraki tracą kolor, gdy gotują się zbyt długo – barwnik (betanina) rozkłada się w wysokiej temperaturze i zupa robi się brązowawa. Dlatego buraki ścieraj, a nie kroisz w duże kostki: starte miękną w 15–20 minut, tak samo jak ziemniaki w kostce, a pokrojone w duże kawałki potrzebują 40 minut i więcej.

Drugi sekret dotyczy kwasu. Sok z cytryny lub ocet utrwala kolor, ale jednocześnie sprawia, że ziemniaki miękną bardzo wolno – w kwaśnej zupie potrafią pozostać twarde nawet po pół godzinie. Zakwaszaj więc zupę dopiero wtedy, gdy kostki ziemniaków są już miękkie. Po dodaniu kwasu nie gotuj jej dłużej niż kilka minut.

Łyżeczka cukru nie jest tu po to, by zupa była słodka. Wyrównuje kwasowość i wydobywa naturalną słodycz buraków. Bez niej zupa bywa płaska albo za ostra w smaku.

Najczęstsze błędy

• Zakwaszanie na początku gotowania – ziemniaki zostają twarde, a zupa gotuje się dwa razy dłużej.
• Wlewanie zimnej śmietany prosto do gorącej zupy – śmietana się warzy i pływa w grudkach. Zawsze najpierw ją zahartuj kilkoma łyżkami gorącej zupy.
• Gotowanie zupy po zabieleniu – śmietana z mąką wytrzyma 2–3 minuty lekkiego mrugania, ale dłuższe wrzenie psuje konsystencję i kolor.
• Ziemniaki mączyste pokrojone za drobno – rozpadają się i zupa robi się mętna. Do zupy lepsze są ziemniaki uniwersalne (typ B) w kostce ok. 1,5 cm.
• Za mało soli i kwasu – buraki potrzebują wyraźnego doprawienia. Próbuj zupy na koniec i dopiero wtedy decyduj, czy dodać więcej cytryny.

Warianty i z czym podawać zupę buraczkową

W wielu domach ziemniaków nie gotowało się w zupie, tylko podawało osobno: ugotowane w całości lub tłuczone, okraszone skwarkami ze słoniny i cebulą, położone na talerzu i zalane gorącą zupą. To dobry pomysł, gdy chcesz, by zupa była klarowniejsza, a ziemniaki bardziej sycące.

Inne sprawdzone wersje:

• z jajkiem – do każdego talerza dodaj połówki jajka ugotowanego na twardo,
• na żeberkach – ugotuj wywar z 500 g wędzonych żeberek i podaj mięso w zupie,
• z fasolą – dodaj szklankę ugotowanej białej fasoli razem z ziemniakami,
• postna – na bulionie warzywnym i oleju, zabielona tylko odrobiną śmietany lub wcale.

Zupa buraczkowa jest dość lekka, więc na drugie danie dobrze pasuje coś sycącego, na przykład kluski leniwe z ziemniakami z masłem i bułką tartą. Jeśli zostaną ci surowe buraki, wykorzystaj je w placuszkach z cukinii, buraków i marchewki.

Jak przechowywać zupę buraczkową z ziemniakami?

Ugotowaną zupę wystudź w ciągu 1–2 godzin – najszybciej wstawiając garnek do zlewu z zimną wodą – i przełóż do lodówki. Wytrzyma tam 2–3 dni w zamkniętym naczyniu. Więcej o bezpiecznym przechowywaniu zup przeczytasz w poradniku, ile może stać zupa w lodówce.

Odgrzewaj tylko tyle, ile zjesz, na małym ogniu, często mieszając, aż zupa będzie gorąca w całej objętości. Nie doprowadzaj jej do mocnego wrzenia, bo śmietana może się rozwarstwić.

Zupy zabielanej śmietaną z ziemniakami nie warto mrozić – po rozmrożeniu ziemniaki są gąbczaste, a śmietana się rozdziela. Jeśli chcesz mieć zapas, zamroź samą bazę z buraków na bulionie, bez ziemniaków i śmietany, na 2–3 miesiące. Po rozmrożeniu wystarczy dogotować w niej świeże ziemniaki, zakwasić i zabielić.